شاه پهلوی سلام

شاه پهلوی سلام

شاید مرا نشناسی! من از نسل سوم انقلابم! چند دقیقه ای می خواهم با تو گفتگو کنم شاید حقیقت برایم روشن شود.

تاریخ را که مطالعه می کنم چیزهای عجیب و غریبی در آن مشاهده می کنم. تاریخ را رها کن بگذار برای آینده مان فکری برداریم.

برخی از عزیزان و دوستانم آنچنان از تو سخن می گویند که حقیقتا فکر می کنم انقلاب جمهوری اسلامی دشمن بدخیم ما ایرانیان است. به همین جهت دست به قلم بردم تا چند کلمه ای را برای تو نه از زبان دیگران که از زبان خود بنویسم.

اگر می خواهی دوباره به ایران برگردی بیا ولی دوست دارم درد و دل هایم را بشنوی!

دین من و دوستانم اسلام است. ما می خواهیم آزادانه مسلمان باشیم (این روزها حرف از آزادی بسیار است من هم می خواهم آزاد باشم.)

ما می خواهیم نماز را اقامه کنیم آن هم نه به صورت فردی که می خواهیم نماز جماعت را اقامه کنیم.

ما می خواهیم هنگامی که فرزندانمان به مدرسه می روند اجباری برسرشان برای بی حجاب بودن نباشد.

نمی دانم در حکومت شما نماز جمعه برپا می شد یا خیر؟ ما می خواهیم نماز جمعه مان برپا باشد و مسائل روز جامعه مان را بشنویم.

می خواهیم رهبرمان از جنس خودمان باشد و به فکر قدرت طلبی و ریاست نباشد، بلکه دلسوزمان باشد.

از آنجا که دین اسلام دارای دستورات فردی و اجتماعی است می خواهیم تمام احکام دینمان، در کشورمان پیاده شود. نمی خواهیم به ما بگویی تو نمازت را بخوان به من چه کار داری بگذار هر کاری می خواهم بکنم.

نمیدانم از لحاظ اقتصادی کار مملکت را در 40 سال گذشته به کجا رسانده ای؛ اما من می خواهم هم پول داشته باشم هم عزت و دیانت. حاضر نیستم به خاطر چندرغاز پول دین و عزتم را به این و آن بفروشم.

اگر اسلام را قبول نداری و مسلمان نیستی که هیچ وگرنه نمی خواهیم اگر روحانی مان بالای منبر می رود و سخن از اسلام می گوید را در زندان های خودت به بهانه های مختلف شکنجه دهی.

الگوی ما مسلمانان امیر المؤمنین است. می خواهیم عدالت را برپا کنی. می خواهیم حرفی از توجه به قشر مرفه بی درد نباشد.

آنطور که می گویند اهل علم و دانش و پیشرفت بوده ای؛ مرحبا به تو که پیامبر دین ما، ما را به علم و دانش توصیه کرده است. ما می خواهیم حوزه های علمیه و دانشگاه هایمان به برترین مراکز علمی دنیا تبدیل شود و بتوانند حرفشان را با بلندترین صدا به جهانیان بزنند.

ما می خواهیم رسانه هایمان علاف بیگانگان نباشد. می خواهیم آنقدر قوی باشند که بهترین امکانات در اختیارشان باشد تا بتوانند بهترین برنامه ها را برایمان به تصویر بکشند.

ما دنبال این هستیم که با تمام دنیا با معادله محبت و مهربانی رفتار کنیم. اما اگر قرار باشد حرف زور از دیگران بشنویم تحمل و صبرمان حدی دارد. می خواهیم حکومت مان از حریم مان دفاع کند.

در یک جمله بگویم از آن دسته انسان هایی نیستیم که در گوشه ای بنشینیم و برایمان مهم نباشد که چه کسی برایمان تصمیم می گیرد و کشورمان را اداره می کند. ما دینمان را عاقلانه انتخاب کرده ایم و درخواستمان این است که دینمان را در گفتار و کردارت گرامی داری.

سخن پایانی: اگر می خواهی برگردی خوشحال می شویم در صورتی که به این خواسته ها توجه کنی؛ و اگر نمی توانی معجزه کنی و وضعمان می خواهد بدتر از این که هست باشد، همان جا که هستی بمان که دوستانم تاریخ را دقیق مطالعه کرده اند و بسیار ناراحت اند.

مدیریت رسانه

ما به دنبال پیاده کردن دین در صحنه واقعیت های اجتماعی هستیم. دیگر گذشت روزی که قرآن را قاب می کردیم و روی طاقچه خانه مان می گذاشتیم.

سینما، سایبری و رسانه هم یکی از واقعیت های زمانه ماست. پس باید با نگاهی دقیق و تیزبینانه آن را بررسی و تحلیل نماییم.

هشدار جدی! چشمان بسته چه مسلمان و چه غیر مسلمان روزی ما را به تحجر وادار خواهد کرد.

نمی توانیم از خوبی های رسانه و تکنولوژی چشم پوشی کنیم در عین حالی که از آثار مخربی که دارد هم نمی توان به آسانی گذشت.

چاره چیست؟ فقط و فقط به مدیریت رسانه می اندیشم. مخالفت بی چون چرا از رسانه های روز و از واقعیت های زندگی های امروز ما را به جایی نخواهد رساند. پذیرش بی چون چرای رسانه هم بلایی بر سرمان خواهد آورد که آینده را به گریه وا خواهد داشت.

رسانه و به صورت کلی تکنولوژی باید ظهور و بروزش مدیریت شود. ما چقدر آثار تولیدی برای ارائه به جوانمان داریم؟ آیا رسانه ما پدر و مادرهای آینده را تربیت می کند یا که دشمنانی خانه مان سوز برای نسل آینده؟

مدیریت به معنای از بین بردن رسانه نیست. بلکه پیشگیری از آثار مخرب در عین استفاده از آثار مثبت آن می باشد. باید محتوای رسانه ملی ما بومی سازی شود. و این امکان پذیر نخواهد بود مگر اینکه دیدگاه فقه حکومتی را از مرحله تولید تا مرحله مصرف جویا شویم. فقه حکومتی را از نه باب کلاس کار مطرح کردم بلکه از باب ضرورتی است که اگر متخصصان به سمت آن حرکت نکنند در آینده ای نه چندان دور شاهد جامعه ای منزوی خواهیم بود.

آثار منفی رسانه

پدیده نو تولید می شود اما ما همچنان مجذوب آن پدیده هستیم. گاهی آن پدیده آثار مخربی برای زندگی مان دارد اما آنچنان ما را به خودش می گیرد که حتی فراموش می کنیم، شاید این پدیده برایمان ضرر داشته باشد.

رسانه همانطور که برخی از آثار مثبت آن بیان شد آثار منفی دارد که حقیقتا نمی توان از آن چشم پوشی کرد. نمی دانم چرا بعضی از آدم ها چشمانشان را می بندند؟!

آیا هنوز هم خدا را بر میز کامپیوترمان ترجیح می دهیم یا که یادمان رفته خالق تمام هستی خداست؟

آیا هنوز هم مثل قدیم نماز صبحمان را اول وقت می خوانیم؟

قدیم با کلاس ها همیشه دلسوز بودند و صمیمی آیا الآن هم همینطور است؟

یادمان نرود که عمرمان را باد نیاورده تا باد آورده را باد ببرد. (هنوز هم برای فعالیت هایمان زمان بندی داریم؟)

هنوز هم کانون گرم خانواده ها، گرم است؟

مراقب درآمدهایی که لقمه نانی برای فرزندانمان می شود، باشیم.

یادمان باشد که چرا از این رسانه ها استفاده می کنیم. ادب و احترام سرلوحه زندگی یک ایرانی است هر چند که شخصیت مجازی داشته باشد.

توجه کنیم که قرار نیست تا ابد جوان بمانیم. جوانی مان را در خیالات به سر نبریم.

توجه کنیم که شخصیت ها مجازی هستند، نکند جای شخصیت های حقیقی را پر کند.

چقدر با واژه حیا مأنوس هستیم؟

غیرت سلام! می خواهم بدانم چه میزان با من رفاقت داری؟

یادمان مانده است که پدر، عمو و برادرمان شهید شده اند؟ برای دین و وطن شان خون داده اند؟!

آثار مثبت رسانه

شاید بسیاری از کسانی که از رسانه ها یا به طور کلی تکنولوژی گریزان اند به خاطر این است که نسبت به آثار مثبت آن بی اطلاع هستند. در این یادداشت می خواهم به برخی از آثار مثبت این پدیده اشاره کنم:

آیا می توانید بدون هزینه های سنگین به کشورهای خارج سفر کنید و با بزرگترین شرکت ها و شخصیت های علمی و... سایر کشور ها ارتباط برقرار کنید؟

برگردیم به چند سالی که گذشت برای دیدار با خویشان و نزدیکان و دوستانتان چقدر هزینه صرف می کردید و وقت می گذاشتید؟

آیا می دانستید در حال حاضر بسیاری از افراد جامعه ما سواد کلاسیک ندارند اما بدون شک مخاطب رسانه ها هستند؟!

چرا باید سرعتی که اینگونه امکانات در انتقال مفاهیم برایمان فراهم می کند را درک نکنیم یا فراموش کنیم؟!

شما تا به حال توانسته اید صدها انسان را مخاطب خود قرار دهید آن هم در هر لحظه ای که اراده کنید؟

شما تا به حال توانسته اید آثار خود را در قالب یک عکس نوشته بسیار جذاب به جهانیان منتقل کنید؟

می دانید دیگر لازم نیست برای یافتن یک کتاب و پژوهش علمی ساعت ها وقت بگذارید؟

دیگر نیازی نیست که سالها در راه ها و بیابان ها بمانیم تا یک نامه را به مقصد برسانیم.

برای برگزاری بزرگترین هم اندیشی ها چقدر زمان و هزینه صرف می کردید؟

آیا با وجود این رسانه ها هنوز کسی بهانه ای برای ندانستن دارد؟

آیا اطلاع رسانی در لحظه را می توان انکار کرد؟

 

شاید باورتان نشود اما باید بگویم اگر می خواهید آثار و محصولاتتان در تاریخ ثبت و ماندگار شود فقط باید به رسانه رجوع کنید.

 

و صدها کارکرد خوب و مفید دیگر که قلم توان شمارش آن را ندارد.